എനിക്ക് ഒരു മകനെ ഉള്ളു. മൂന്നു വര്ഷം മുന്പാണ് അവന് ജനിച്ചത്.കൃത്യമായി പറഞ്ഞാല് 2010 ജൂലൈ 31. പ്രസവ സമയത്ത് ഞാന് നാട്ടില് ഉണ്ടാകണം എന്ന് ഭാര്യ എന്നോട് ആദ്യമേ പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് പത്തു ദിവസം മുന്പേ ഞാന് നാട്ടില് എത്തിയിരുന്നു. ജൂലൈ 29നു ഞങ്ങള് ഹോസ്പിറ്റലില് എത്തി. പെയിന് വരാത്തത് കൊണ്ട് അവളെ റൂമില് തന്നെ കിടത്തി. എപ്പോളും ഞാന് അവളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു ഇന്ത്യന് കോഫീ ഹൌസ് ഉണ്ട്. അവിടെ ഞാന് ചായ കുടിക്കാന് പോകുമ്പോളും നിറവയറുമായി അവളും എന്റെ കൂടെ വരുമായിരുന്നു. അവിടത്തെ ഫുഡ് ആണെങ്കില് നല്ല രുചിയും.രണ്ടു മസാല ദോശയൊക്കെ ഞാന് ഒരു സമയം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ രണ്ടു ദിവസം ഭേഷായി ഞങ്ങള് അവിടെ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
അങ്ങനെ പ്രസവദിവസം വന്നെത്തി. അവള് അന്നും എന്നോട് നന്നായി സംസാരിച്ചിരുന്നു.കാലത്ത് തന്നെ അവളെ ലേബര് റൂമില് കൊണ്ട് പോയി. പെയിന് ഇടയ്ക്കിടക്ക് വന്നു പോകുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത്ര വലിയൊരു ബഹളം ഒന്നും ഇല്ലാതെ സാധാരണ പോലെയാണ് അവള് പോയത്. കൂടെ എന്റെ മാമിയും ഉമ്മയും ആണ് പോയത്.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാല് എന്തെങ്കിലും വിവരം അറിയും എന്ന് കരുതി ഞാന് റൂമില് തന്നെ കിടന്നു. പിന്നെ അകത്തു എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് ഞാന് അറിയുന്നില്ല. അങ്ങനെ ഉച്ച ആയി, സ്വാഭാവികമായും എനിക്ക് വിശന്നു. ഞാന് പതിവ് പോലെ നേരെ കോഫി ഹൌസിലേക്ക് പോയി. ഒരു ഊണ് പറഞ്ഞു. അതും കൊണ്ട് വന്നപ്പോള് ആ സപ്ലയറുടെ ഒരു ചോദ്യം " സര്..സ്പെഷ്യല് എന്തെങ്കിലും വേണോന്ന്" ആ ചോദ്യം കേട്ടാല് പിന്നെ എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും ഓര്ഡര് ചെയ്യണം. ഞാന് ചോദിച്ചു" എന്താണ് സ്പെഷ്യല്?" അയാള് പറഞ്ഞു "തേങ്ങ ഇട്ടു വെച്ച നല്ല നാടന് ബീഫ്റോസ്റ്റ് ഉണ്ട്,എടുക്കട്ടെ? എന്നാ പിന്നെ ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി, അതൊരെണ്ണം ഓര്ഡര് ചെയ്തു. അങ്ങനെ സാധനം വന്നു. അതും കൂട്ടി ഊണ് കഴിച്ചു. പിന്നെ നേരെ റൂമില് പോയി ചെന്ന് കിടന്നു. മുകളില് ഫാന് കിടന്നു കറങ്ങുന്നു, നല്ല കാറ്റ്. എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നു. കണ്ണുകള് മെല്ലെ അടഞ്ഞു പോയി. അപ്പോളാണ് മാമി റൂമിലേക്ക് വന്നത്. "എന്തായി മാമി? ഞാന് ചോദിച്ചു.
മാമി പറഞ്ഞു "ഒന്നും ആയിട്ടില്ല മോനെ, നോര്മല് ഡെലിവറി നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല"
മാമിയുടെ മുഖത്ത് നല്ല ടെന്ഷന് ഉണ്ട്. ഞാന് അവിടെ ചാരി ഇരുന്നു. മാമി മെല്ലെ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു തോളില് കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു " മോനെ, നീ എന്തെങ്കിലും പോയി കഴിച്ചിട്ട് വാടാ..
അത് കേട്ടതും ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. മാമിയുടെ വിചാരം ഞാന് രാവിലെ മുതല് അവിടെ ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുകയാണ് എന്നാണ്. എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട മാമി " ഞാന് ഗൌരവം വിടാതെ പറഞ്ഞു. അപ്പോള് മാമി വീണ്ടും "വെറുതെ ടെന്ഷന് ആയി ഒന്നും കഴിക്കാതിരുന്ന് വയ്യാതാകണ്ട, പോയി ഒരു ചായയെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വാ" സത്യത്തില് അപ്പോളാണ് എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായത്. ഭാര്യയെ പ്രസവത്തിനു കൊണ്ട് പോയാല് ഭര്ത്താക്കന്മാര് ഭക്ഷണമൊന്നും കഴിക്കാതെ ടെന്ഷന് അടിച്ചു ലേബര് റൂമിന്റെ പുറത്ത് അസ്വസ്ഥനായി നടക്കണം. നമ്മള് ഈ സിനിമയിലൊക്കെ കണ്ടിട്ടില്ലേ? ഏതാണ്ട് അത് പോലെ തന്നെ. ഞാന് ആണെങ്കില് ബീഫ്റോസ്റ്റും കൂട്ടി ഊണും കഴിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്. അത് പാവം മാമിക്ക് അറിയില്ലല്ലോ?
ഞങ്ങള് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോളാണ് ഒരു നേഴ്സ് വന്നു നിങ്ങളെ ഡോക്ടര് വിളിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത്. ഞാനും മാമിയും കൂടെ ലേബര് റൂമിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ഡോക്ടര് ഒരു സ്ത്രീ ആയിരുന്നു. അവര് എന്നോടു പറഞ്ഞു, നോര്മല് ഡെലിവറി ആക്കാന് ഞങ്ങള് പരമാവധി ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ നടക്കുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് സിസേറിയന് ചെയ്യണം, നിങ്ങള് ആ സമ്മത പത്രത്തില് വേഗം ഒപ്പിടൂ, ഇപ്പൊ തന്നെ ചെയ്യണം, ഇത് കേട്ടതും എന്റെ ഉമ്മ കരച്ചില് തുടങ്ങി. മാമിയുടെയും മുഖം മാറി. അതോടെ എനിക്കും ടെന്ഷന് ആയി. അവര് തന്ന പേപ്പറില് ഞാന് വായിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ വേഗം ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്തു. അപ്പോള് അവളെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. അവളുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി, സത്യം പറഞ്ഞാല് ആ നിമിഷം ആണ് ഇതിന്റെയൊരു ശരിക്കുള്ള അവസ്ഥ എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. ഓപ്പറേഷന് തിയറ്റര് ലക്ഷ്യമാക്കി ആ സ്ട്രക്ചര് അവര് വേഗത്തില് തള്ളി, അവള് കിടന്നു കരയുന്നു. അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനും അതിന്റെ കൂടെ നടന്നു. അവള് ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി. ഞാന് പേടിക്കണ്ട എന്നും പറഞ്ഞു ധൈര്യം കൊടുത്തു. പക്ഷെ എന്റെ ധൈര്യം പാടെ ചോര്ന്നു പോയിരുന്നു. എന്റെ മുന്പില് ആ വാതിലടഞ്ഞു. അവിടെ ഒരു ചുകന്ന ബള്ബ് കത്തുന്നു. എന്റെ കാലൊക്കെ ചെറുതായി വിറച്ചു തുടങ്ങി. നില്ക്കാനാകാതെ ഞാന് അവിടെ നിലത്തിരുന്നു പോയി. നെഞ്ച് നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. വല്ലാത്ത ഒരു മാനസിക അവസ്ഥ. ഒരു ഭാഗത്തു ഉമ്മയും മാമിയും അവളുടെ വീട്ടുകാരും. എല്ലാവരും പ്രാര്ഥനയോടെ കാത്തു നിന്നു.
അല്പ സമയത്തിന് ശേഷം ഒരു നേഴ്സ് കുഞ്ഞുമായി പുറത്ത് വന്നു. എന്റെ പേര് വിളിച്ചു. പിന്നെ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് മോനെ തന്നു. അവന്റെ കുഞ്ഞു കണ്ണുകള് മെല്ലെ ചിമ്മുന്നു. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ഒരു നിമിഷം എന്നെ അതിനെ പറയാന് സാധിക്കൂ. അത് അനുഭവിച്ചവര്ക്കെ ആ ആനന്ദം പറഞ്ഞാല് മനസിലാകൂ. എന്റെ ഉമ്മയും മറ്റുള്ളവരും വന്നു അവനെ എടുത്തു. പിന്നെ നേഴ്സ് അവനെ അകത്തേക്ക് തന്നെ കൊണ്ട് പോയി. തൊട്ടു പിന്നാലെ ഭാര്യയെ കൊണ്ട് വന്നു. അവള് നല്ല മയക്കത്തിലായിരുന്നു. പിന്നെ കുറെ കഴിഞ്ഞു അവര് മോനെ ഞങ്ങളെ തന്നെ ഏല്പിച്ചു, പക്ഷെ അവള് ലേബര് റൂമില് തന്നെ ആയിരുന്നു. ഞാന് അവിടെ കണ്ട ഒരു പേപ്പറില് രണ്ടു വരി എഴുതി ഒരു നേഴ്സിനെ ഏല്പ്പിച്ച് അവളുടെ കയ്യില് കൊടുക്കാന് പറഞ്ഞു. എന്താ ഇത് എന്ന് അവര് ചോദിച്ചു. ഞാന് പറഞ്ഞു, കാണാന് പറ്റില്ല, ഫോണ് വിളിക്കാന് പറ്റില്ല, പിന്നെ ഇതല്ലേ വഴിയുള്ളൂ". ആ സിസ്റ്റര് ചിരിച്ചു. ലേബര് റൂമിലേക്ക് കത്ത് കൊടുത്തയക്കുന്നത് ആദ്യമായി കാണുകയാണ് എന്നും പറഞ്ഞു അവര് അതും വാങ്ങി കൊണ്ട് പോയി "നമ്മുടെ മോന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, സുഖമായി ഇരിക്കുന്നു" എന്നായിരുന്നു ആ വരികള്. നേഴ്സ് അത് അവളുടെ കയ്യില് കൊണ്ട് കൊടുത്തു. അന്ന് അത് വായിച്ചപ്പോള് വളരെ സന്തോഷം തോന്നിയെന്നു ഭാര്യ പിന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്ന് രാത്രി മുഴുവന് മോന് നല്ല കരച്ചിലായിരുന്നു. നേരം വെളുക്കും വരെ ഞാനും മാമിയും ഉമ്മയും മാറി മാറിയാണ് അവനെ നോക്കിയത്. ഇടക്ക് നേഴ്സ് വന്നു അവന് പാല് കൊടുക്കാന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോകുമായിരുന്നു. പിറ്റേ ദിവസം കാലത്ത് അവളെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു. തലേ ദിവസത്തെ എല്ലാ വിശേഷങ്ങളും പറഞ്ഞെങ്കിലും ഈ ബീഫ് റോസ്റ്റിന്റെ കാര്യം മാത്രം ഞാന് അവളോട് പറഞ്ഞില്ല. പിന്നെ ഞാന് അത് പറയാന് മറന്നു. പിന്നെയും കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞു മോന്റെ രണ്ടാമത്തെ ബര്ത്ത്ഡെയുടെ അന്നാണ് ഞാന് അവളോട് ഈ കാര്യം പറഞ്ഞത്. അവള് അത് കേട്ട് ഞെട്ടി. "ഞാന് അവിടെ പച്ച വെള്ളം പോലും കുടിക്കാതെ , കിടന്നു പ്രാണവേദന അനുഭവിക്കുമ്പോള് നിങ്ങള് അവിടെ ചോറ് കഴിക്കുവായിരുന്നല്ലേ? അതും ബീഫ് റോസ്റ്റും കൂട്ടി. നിങ്ങള്ക്ക് കണ്ണില് ചോരയുണ്ടോ? ഭാര്യയെ പ്രസവത്തിനു കയറ്റിയ സമയത്ത് ബീഫ്റോസ്റ്റ് കഴിച്ച ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഭര്ത്താവ് നിങ്ങള് ആയിരിക്കും" എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു അവള് ആക്രമണം തുടങ്ങി. ഞാന് ഒന്നും പറയാനാകാതെ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു. ഒരിക്കലും അവളോടുള്ള സ്നേഹ കുറവ് കൊണ്ടല്ല അന്ന് അങ്ങിനെ സംഭവിച്ചത്. ഇതിന്റെ ഒരു ഗൌരവം എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകാത്തത് കൊണ്ടാണ്. ഒരു പക്ഷെ വേറെ ആരുടെയും ഡെലിവറി സമയത്ത് ഞാന് ഇത് പോലെ കൂടെ ഇല്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ടാകാം. ഇപ്പോള് ആലോചിക്കുമ്പോ ചെയ്തത് കുറച്ചു കടന്നു പോയി എന്ന് എനിക്കും തോന്നാറുണ്ട്. എന്റെ മാമിക്ക് ഇപ്പോളും അറിയില്ല ഈ കഥ. ഇനി നിങ്ങള് പറയൂ..ഞാന് ചെയ്തത് അത്ര വലിയ തെറ്റാണോ? പറയൂ..
