ഈ ടൈറ്റില് കാണുമ്പോള് ഇതെന്താ സംഭവം എന്ന് നിങ്ങള് വിചാരിക്കും, സംഭവം മറ്റൊന്നുമല്ല, രാജമാണിക്യം കാണാന് വേണ്ടി ഞാന് കുറച്ചു കൊതുക് കടി കൊണ്ടിരുന്നു. ആ സംഭവം പറയാം, അതിനു മുന്പേ വേറൊരു കാര്യം പറയാം. എന്റെ ഓണ്ലൈന് സുഹൃത്ത് അരുണ് എന്നോട് പറഞ്ഞു കുറച്ചു സിനിമ സ്മരണകള് എഴുതണമെന്ന്. അപ്പോള് പെട്ടെന്ന് ഓര്മ്മയില് വന്നത് ഈ കൊതുക് കടിയാണ്.
സംഭവം നടക്കുന്നത് 2005 നവംബര് നാലാം തിയ്യതി. അതായത് രാജമാണിക്യം റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിന്റെ തലേ ദിവസം. അന്ന് ഞാന് തൃശൂര് സൈന് മാജിക്കില് ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലം. മമ്മൂട്ടി ഒരു ആവേശമായി നിന്നിരുന്ന സമയം. രാജമാണിക്യം റിലീസിന് കെട്ടാനുള്ള കുറെ ഫ്ലെക്സ് പ്രിന്റ് ചെയ്യാന് ഉണ്ടായിരുന്നു. തലേ ദിവസമാണ് എല്ലാവരും അത് ചെയ്യാന് വന്നത്, അത് കൊണ്ട് അന്ന് ഞാന് ഓഫീസില് നിന്ന് ഇറങ്ങാന് വൈകി. അന്ന് കേച്ചേരിയിലെ ഫാന്സിന്റെ വക ഒരു ഫ്ലെക്സ് തിയ്യറ്ററില് വെക്കാന് അവര് എന്നെ ഏല്പ്പിച്ചിരുന്നു. ഞാന് അതുമായി രാഗത്തില് പോയി. അത് അവര്ക്ക് കൊടുത്തു പെട്ടെന്ന് വലിയാം എന്ന് കരുതിയാണ് ചെന്നത്. അപ്പോളാണ് അറിഞ്ഞത് സെക്കന്റ്ഷോ കഴിഞ്ഞു ആളുകളെല്ലാം പോയി കഴിഞ്ഞ ശേഷമേ ഇതെല്ലം വെക്കാന് സാധിക്കു എന്ന്. ഞാന് ഭാരതില് പോയി ഫുഡ് കഴിച്ചു തിരിച്ചു വന്ന് അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്തു. ഓഫീസിലേക്ക് ഫോണ് ചെയ്തപ്പോള് ഹാരിസ് (എന്റെ സഹപ്രവര്ത്തകന് ) പറഞ്ഞു ഇന്ന് രാത്രി പണിയുണ്ട് അപ്പൊള് അവരവിടെ തന്നെ കാണും എന്ന്. അങ്ങനെ ഓഫീസില് നില്ക്കാം എന്നുള്ള കണക്ക് കൂട്ടി ഞാന് വീട്ടിലേക്കു വിളിച്ചു ഇന്ന് വരില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. ഇടക്കങ്ങിനെ നില്ക്കാറുണ്ട്. അങ്ങനെ സെക്കന്റ്ഷോ കഴിഞ്ഞു ആളുകള് പോയി ഫ്ലക്സ് എല്ലാം വെച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള് സമയം 1 മണി കഴിഞ്ഞു.
ഞാന് ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു ഓഫീസിലേക്ക് ചെന്നപ്പോള് അവിടെ അടച്ചു കിടക്കുന്നു. ഞാന് ഉടനെ ഹാരിസിനെ വിളിച്ചു, അവന് പറഞ്ഞു പണി പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞ കാരണം അവര് പോയി എന്ന്. ഞാന് വരുന്ന കാര്യം അവരോടു പറഞ്ഞിരുന്നുമില്ല. എന്തായാലും ഞാന് കുടുങ്ങി. കൂരാ കൂരിരുട്ടില് എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ചുറ്റിനും നോക്കിയപ്പോ അടുത്തുള്ള വര്ക്ക് ഷോപ്പില് ഒരു വെളിച്ചം. ഞാന് ബാഗും തൂക്കി അങ്ങോട്ട് നടന്നു. അവിടെ ചെന്നപ്പോള് ഒരുത്തന് ഒരു വണ്ടിയുടെ അടിയില് കിടന്ന് എന്തോ നന്നാക്കുകയാണ്. ഞാനവനെ വിളിച്ചു. കയ്യിലും മുഖത്തും കരിയുമായി അവന് പുറത്തേക്കു വന്നു.
ഞാന് : ചേട്ടാ , ഞാന് ദേ ആ കമ്പനിയിലാ വര്ക്ക് ചെയ്യുന്നത്. രാത്രി അവിടെ നില്ക്കാം എന്ന് കരുതി വന്നതാ, പക്ഷെ അവര് അടച്ചു പോയി, ഇനിയിപ്പോള് ഈ നേരത്ത് വീട്ടില് പോകാന് വയ്യ, ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെയൊന്നു കിടന്നോട്ടെ? നാളെ കാലത്ത് നേരത്തെ പോയ്ക്കോളാം.
അവനെന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി.പിന്നെ ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു : നില്ക്കുന്നതില് കുഴപ്പമില്ല. പക്ഷെ നിങ്ങള് എവിടെ കിടക്കും?
അപ്പോളാണ് ഞാന് വര്ക്ക്ഷോപ്പ് ഒന്ന് നോക്കിയത്, ആകെ പഴകിയ സാധനങ്ങളും തുണികളും മാത്രം. അപ്പോളാണ് അവിടെ ഒരു ബസിന്റെ രണ്ട് മൂന്നു സീറ്റുകള് അടുത്തടുത്ത് ഇട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടത്. എനിക്കൊന്നു തല ചായ്ക്കാന് ആ സ്ഥലം ധാരാളം.
ഞാന് അവനോടു പറഞ്ഞു “ ഞാന് അവിടെ കിടന്നോളാം
അവന് വീണ്ടും ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു “ അപ്പൊള് ഞാനെവിടെ കിടക്കും?
അത് അവന് കിടക്കുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായി. എന്നാല് പിന്നെ പോകാം എന്ന് കരുതി തിരിച്ചു നടക്കാനൊരുങ്ങിയപ്പോള് അവന് എന്നെ വിളിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു " അല്ലെങ്കില് ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്, നിങ്ങള് അവിടെ കിടന്നോ, എന്റെ പണി കഴിയുമ്പോ എന്തായാലും നേരം വെളുക്കും. അപ്പൊള് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാം"
അവനോടു നന്ദി പറഞ്ഞു ഞാന് ആ സീറ്റില് കയറി കിടന്നു, ഇനി സുഖമായി ഉറങ്ങാം എന്നു മനസ്സില് കരുതി. അപ്പോളാണ് എന്റെ കണക്ക് കൂട്ടലുകള് തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് നാല് ഭാഗത്ത് നിന്നും കൊതുകുകളുടെ ആക്രമണം ഉണ്ടായത്. കയ്യിലും കാലിലും മുഖത്തും പുറത്തും കൊതുക് കടിക്കുന്നു. നിസ്സഹായതയോടെ ഞാന് അവനെ നോക്കി, അവന് ഒരു കമ്പി കൊണ്ട് എന്തിലോ ശക്തിയായി അടിക്കുന്നുണ്ട്. കൊതുക് കടിയൊന്നും അവന് അറിയുന്നില്ല എന്ന് തോന്നി. ഞാന് എങ്ങനെ കിടന്നാലും കടി തുടരുന്നു. ഒരു പുതപ്പ് കിട്ടിയിരുന്നെങ്കില് അത് കൊണ്ട് ദേഹം മൂടായിരുന്നു. തൃശ്ശൂരിലെ കൊതുകുകള്ക്ക് ഇത്തിരി മൊട കൂടുതല് ഉള്ള പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. രാഗത്തിലേക്ക് പോകാന് തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തെ ഓര്ത്ത് ഞാന് ശപിച്ചു. അങ്ങനെ കടി കൊണ്ട് കൊണ്ട് എപ്പോളോ ഞാന് ഉറങ്ങി പോയി.
അലാറം വെച്ചിരുന്ന കാരണം ആറര മണിക്ക് ഞാന് എഴുന്നേറ്റു. ആദ്യം ഞാന് നോക്കിയത് അവനെയാണ്. അവന് തറയില് ഒരു തോര്ത്തുമുണ്ട് വിരിച്ചു ഉറങ്ങുന്നതാണ് കണ്ടത്. അവന്റെ ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോള് എനിക്ക് സങ്കടം തോന്നി. അവനെ വിളിക്കണ്ട എന്ന് ആദ്യം കരുതി, പക്ഷെ പറയാതെ പോകുന്നത് ഒരു മര്യാദ അല്ലല്ലോ എന്നോര്ത്ത് വിളിച്ചു. അവന് കണ്ണ് തിരുമ്മി കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി. ഞാന് പോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചു. അവന് ഓക്കേ എന്ന് തല കുലുക്കി.
അങ്ങനെ ഞാന് 7 മണിക്ക് വീട്ടിലെത്തി. ഒന്പതു മണിയോടെ വീണ്ടും രാഗത്തില് പോയി. അങ്ങനെ ഫാന്സുകാരുടെ കൂടെ ആദ്യ ഷോ കണ്ടു. കൊതുക് കടിയുടെയും ഉറക്കത്തിന്റെയും എല്ലാം ക്ഷീണം മമ്മുക്ക തീര്ത്തു. കയ്യടിച്ചു തകര്ത്ത നിമിഷങ്ങള്. ഇന്നും ഓര്മ്മയുണ്ട് എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ ആ ആവേശം. ആ പയ്യനെ പിന്നെ കാണണം എന്ന് കരുതിയിരുന്നു എങ്കിലും നിര്ഭാഗ്യവശാല് അതിനു സാധിച്ചില്ല. ഇനി എന്നെങ്കിലും കാണുമോ എന്നും ഉറപ്പില്ല. എങ്കിലും ഇന്നും രാജമാണിക്യം കാണുമ്പോള് അന്നത്തെ ആ രാത്രിയും കൊതുക് കടിയുമൊക്കെ ഓര്മ്മ വരും. പിന്നെ ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത എനിക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ബെഡ് ഒഴിഞ്ഞു തന്ന അവനെയും. ചില ഓര്മ്മകള് അങ്ങനെയാണ്..വര്ഷങ്ങള് കഴിയും തോറും മധുരം കൂടും..വീഞ്ഞ് പോലെ..
